Lasy Rembertowsko-okuniewskie
Las pomiędzy miastem Zielonka, Rembertowem, Sulejówkiem zaś Okuniewem. W latach 80 XIX stulecia carskie władze wojskowe przystąpiły do organizowania poligonu artyleryjskiego ograniczonego od momentu północy rzeką Długą, od momentu południa drogą Praga-Okuniew-Stanisławów, od momentu zachodu miejscowościami: Rembertów i Zielonka od momentu wschodu miejscowością Zabraniec. z terenu przyszłego poligonu została wysiedlona zamieszkująca tam mieszkańcy z miejscowości: Mamki, Dembe Małe, Kaleń, która po otrzymaniu rekompensaty pieniężnej osiedlała się m.in w Wołominie, Dobczynie.
Od końca Pierwszej Wojny Światowej prowincja lasów okuniewsko - rembertowskich był w posiadaniu Wojska Polskiego.
Zalesienia na tym terenie uprzedni nikłe, obecne drzewostany powstały w toku sztucznych zalesień i samosiewu. Liczne kiedyś na tym terenie (a dziś zanikające) otwarte torfowiska, podmokłe łąki i wrzosowiska, uprzedni kiedyś koszone i wypasane, bądź owo przez wojsko, bądź w zakresie dzierżawy przez okolicznych chłopów. Tradycyjnie użytkowane tereny dostarczały m.in. paszy dla koni, służących onegdaj masowo w kawalerii. potężny punkt Ochrony Mokradeł